Nie jestem wyznawcą korpo-fraz o „best practices”, ale kto choć raz wrócił do własnego kodu po kilku tygodniach przerwy bez solidnej architektury, ten wie, co to znaczy wstrzymać oddech… i łapać się za głowę jak bohater filmu katastroficznego. Chcesz rozwijać projekt, a tu pełne zanurzenie w chaos. Przez moment masz ochotę odświeżyć CV i marzyć o innej robocie.
(więcej…)-
-
Nie lubię opowieści o wypaleniu, które kończą się spektakularnym „runęło, więc rzuciłem wszystko i wyjechałem w Bieszczady”. U mnie wypalenie nie pojawiło się nagle — to raczej długi, cichy proces, którego początek był niepozorny, a echo wraca do mnie właśnie teraz.
-
…mniej powitania, więcej życia
Wiesz, nie będzie tu “Hej, nazywam się…”, ani “ten blog powstał po to, by…”. Zamiast kolejnej cyfrowej wizytówki, wrzucam Cię od razu za kulisy: tu jest trochę chaosu, trochę programistycznej magii i spora dawka niezdrowej fascynacji rzeczami, o których nie rozmawia się na branżowych konferencjach.